Studentenalmanak 1907 - pagina 164

HERFSTNACHT.

H

E huizen van de stad zijn ginds als schapen

Tesaamgedrongen om den hoogen dom,

Die waakt als trouwe herder over wie daar slapen:

Oogloos ten hemel starend. . . eeuwig stom.

De nacht toog vale sluiers om de boomen,

En als een treurend volk staat 't klamme woud

Van 't rijke, lang vergaan geluk te droomen :

Toen om zijn toppen glansde 't fijne zonnegoud.

Zacht klagend waait de wind om kale struiken

En schudt een enkle druppel loom van tak op tak...

O liefste! zal mijn oog nog 't weer ontluiken

Der schoonheid zien, die wreede herfst nu brak?...

Zal dan die lente ook 't arme, moede harte

Dat na uw heengaan maar niet rusten kon

— Maar als een angstig kind woelde in zijn smarte—

Weer luid-op juublen doen in klare liefdezon?...

N. P.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen