Studentenalmanak 1907 - pagina 163

155

Daarom, Pascal onderschat dien tegenstander niet. Hij,

une ame, een persoon met sterke individualiteit, heeft voor

individualisme zich zorgvuldig te hoeden. Hij spant dan

ook al zijn krachten in en het klinkt als een nijpende krijgs-

kreet: »Le m o i est hai'ssable »

Gelukkig' Sainte Beuve, die verreweg de grondigste

studie van 't boek en zijn auteur heeft gemaakt, kan ge-

tuigen: »Pascal a foudroyé Montaigne«, i) En is Montaigne

niet dat booze >ik< ?

Pascal en de Pensees behooren bijeen. Beide moet

men kennen, om elk te begrijpen en te verklaren. De »Ge-

dachten« zijn een stuk zieleleven. Zij ontvouwen ons het

ideaal van den mensch, zooals Pascal zich dat denkt en

waarnaar hij streeft, met al wat hem is. Of hij het bereikt

heelt? Die vraag behoeft nauwelijks dit antwoord: Onmogelijk!

Ondanks zijn scherpbelijnde zelfstandige individualiteit, zijn

fleren en krachtigen geest, zijn innig en welbewust kennen

van den Drieëenige, bleef ook hij een zondig mensch,

kon hij, evenmin als ieder ander, het in de heiligmaking

brengen tot een volkomen navolging van Christus. Beter

recht van bestaan heeft de vraag: iln welk opzicht hij

afweek en hoe dat zich openbaart«. Bij het onderzoek

daarnaar schenkt niet onmogelijk deze waarheid eenig licht:

Pascal is tot aan zijn dood (Roomsch) Jansenist geweest

en steeds blijven wonen in het klooster van Port-Royal.

J. C.

^) Sainte Beuve, 1.1. II, 403. Zoo is dit woord van Pascal een zegezang:

„S'il jr a un Dieu, il ne faut aimer que lui et non les creatures."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen