Studentenalmanak 1907 - pagina 58

52

En thans een allerlaatste woord.

De mensch hecht zich aan het stoffelijke. Al de ver-

mogens zijner ziel staan in een zeker rapport met de stof Ook

zijn geheugen hecht zich aan en wordt ondersteund door

de stof En dit is op zichzelf des menschen schande niet, want

ook de stof behoort tot zijn wezen, daar God de Heere

hem ziel en lichaam, geest en stof geschapen heeft.

Welnu, Hooggeachte Professor, bij allen eerbied voor

uw ijzeren geheugen, gelooven wij, dat ook bij u het

stoffelijke en het zien en tasten daarvan nu en dan, ja

misschien juist soms op oogenblikken, waarin een oude

herinnering weldadig aandoet en zegenend inwerkt op het

hart, uwe herinnering kan te hulp komen of opwekken.

Daarom hebben wij gezocht naar iets stoffelijks, dat

voor dit doel geschikt zou kunnen zijn, en wij meenen het

gevonden te hebben in iets, waarbij ook weer, als bij den

mensch zelf, geest en stof op innige, wonderbare wijze

verbonden en vereenigd zijn.

Wat ik bedoel, zal straks blijken, als ook door den

praeses van het comité der theologen en juristen het woord

zal zijn gevoerd. Daar de litteratoren toch met hen geraad-

pleegd en gemeenschappelijk gehandeld hebben, moet de

naam van het stoffelijke deel onzer hulde, dat wij hopen,

dat door u met welwillendheid zal worden aanvaard, nog

eenige oogenblikken verzwegen, daar ik, hetgeen eerst straks

behoort te volgen, niet mag anticipeeren. Ik heb gezegd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen