Studentenalmanak 1907 - pagina 187

/

'T LEVEN.

LEVEN lacht,

Wen gedacht

In zonnige jeugd.

En het vliegt,

Wen gewiegd

In de armen der vredige vreugd.

Maar het weent.

Als, vereend

Met zorgen en druk,

De wiekslag verlamt,

En het bronnat verdampt

Van 't met moeiten erlangde geluk.

't Leven kruipt

En het sluipt

Bij smarten en nood.

Als des ouderdoms staf

Reeds tast naar het graf.

En de grijsaard verlangt naar den dood.

't Leven ruischt,

Ja, het bruist

In des jongelings borst;

Als zijn maagdelijn rust

In zijn arm, of hem kust,

En zij lesschen der minnenden dorst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen