Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1908 - pagina 136

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1908 - pagina 136

2 minuten leestijd

IJO

Ze had medelijden met den moeden wandelaar met

de blonde krullen en de ernstig blauwe oogen.

Ze Het hem binnen in de »mooie kamer« en deed hem

neerzitten op de sofa.

En hij liet 't zich alles aanleunen en bleet daar tot

d'avondschemering kwam en de schaduwen langer werden.

En toen ging hij naar de trattoria, *) waar de vliegen rond

zwermen en de lucht dompig-zwoel was, om nachtverblijf

te vragen en, toen de morgen aan rozenkim ging gloren,

was hij alrêe op weg naar de sombere Ninetta.

Ze had 't goedgevonden, Storre had haar gevraagd

en dit keer had de liefde in al haar reine grootschheid over

haar gezegevierd. En voor haar blinde zou zij blijven zorgen,

dat had Storre zelf gewild. . . .

En nu zou Ptorre naar Rome gaan, maar hij zou gauw

terugkomen, heel gauw en dan zou hij haar zeggen, waarom

hij daarheen moest; wat? wilde hij geheim houden. . .

Maar wat 't ook was, hij zou heel gauw terugkomen,

dat had hij beloofd, en tóch . . . er was iets, dat haar

kindergemoed beklemde, ze moest hem iets vragen, wat?

dat wist ze niet en daarom had ze hem maar gevraagd,

of hij hèusch gauw zou terugkomen.

En toen de logge postwagen kwam en hij erin stapte

en haar voor 't laatst hartstochtelijk kuste . . . — ze kon

't toch heusch niet helpen — was ze bijna van weedom

in zwijm gevallen; 't was, of een mooi stuk leven, zoo iets,

dat je maar eens hebt, voor goed was afgesloten, of ze

van d(;n top van haar geluk duizelingwekkend snel afstortte

in een afgrond van droefheid en weedom.

En toch, toen hij haar nog eens toelachte, toen lachte

ze ook, maar dakruoën gelasasa, bang voor wat in de vage

toekomst nog komen moest en dof-treurig ging ze binnen

en de blinde moeder voelde iets ervan, toen Ninetta hande-

*) Herberg.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1908

Studentenalmanak | 170 Pagina's

Studentenalmanak 1908 - pagina 136

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1908

Studentenalmanak | 170 Pagina's