Studentenalmanak 1908 - pagina 134

AAN DE BOORDEN VAN DE ETSCH.

RUISEND, kokend, donderend stort de Etsch

van hoogen berg en schuim-kolkend zoekt zij 't

zonnige land van Italië.

En daar in dat land van den diep-blauwen

hemel woont aan haar boorden Ninetta met haar blinde

moeder, 't Donkerlokkig haar omkrult 't voorhoofd en de

poezele oortjes. Ernstig-donker schitteren de groote kinder-

oogen daaronder. De neus en de zacht-rooz'ge lippen vol-

maken haar madonna-gelaat. En haar schoon ontwikkelde

gestalte met de mollige handen en kleine voeten is ermee

in harmonie. En toch: geen myrtenkrans zal haar sieren,

hoevelen erook om haar werven; zoo ruischte 't pluimwuivend

riet, dat de avondwind voorbij-suiz'lend streelde en vertelde

al wat hij wist; en van hèm kwam dan ook deze voorspelling.

Velen kwamen, vielen in bewondering voor haar neer,

wierven om haar hand, maar Ninetta met haar violet-zwarte

kinderoogen staarde dan weg, ver weg, als zag zij in de

toekomst, en begreep niet, wat die velen wilden. En toch

waren erbij de zoon van den burgemeester van Pallanza

aan 't zonneglanzend Como-meer en de schoone, donkere

Giacomo, die schilder was en overal kwam, ja zelfs de

luitenant van de karabiniers, met de kleine, blonde snor, die

de bandieten oppakte, en zoo'n echt ridderlijk voorkomen had.

Maar zij moest toch voor haar moeder zorgen, die blind

was, en zóó kon ze toch niet trouwen tegelijk. Maar dat

was de reden niet, trouwens dien kende zij ook niet: de

liefde met haar gemoedverterenden hartstocht was nog niet

tot haar gekomen, had haar nog niet doen letten op de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen