Studentenalmanak 1909 - pagina 136

EINE ALTE GESCHICHTE.

Sie konnten zusammen nicht kommen,

Das Wasser war viel zu tief.

IJ woonden vlak tegenover elkaar.

Dat wil zeggen: Hier — ik en dan een breede

diepe rivier. Aan den anderen kant — zij.

Van uit mijn kamer kon ik haar huis zien: een

oud, deftig huis, vier groote ramen aan den voorkant met

in het midden een zware deur, die den indruk maakte,

liever maar gesloten te blijven.

Als er een donkere lucht over de rivier hing, konden

die ramen er uit zien als regelmatige, diep-zwarte, dreigende

gaten en 't was of de deur als een onheilspellend monster

daartusschen stond.

Maar als de hemel helder was en de zon, stralend,

zich scherp afteekende in het effen-blauwe vlak, dan geleek

haar huis één groote lichtmassa, gebroken alleen door vier

nóg lichtere lichtplekken.

Vooral 's avonds, in den zomer, als de zon op haar

terugtocht voorbij haar huis moest, dan was 't een oogenblik

of het huis in de zon was gaan staan.

Zóó zag ik haar huis het liefst.

Langzaam trok de zon dan verder en zóó lang staarde

ik ze na, tot ik zag, dat ze niet verder kon en maar onderdook.

En als ik dan naar haar huis wilde zien, was 't een groot

zwart gevaarte geworden

Zoo keek ik eiken avond naar de zon, die voorbij haar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen