Studentenalmanak 1909 - pagina 134

o, SPREEK NU NIET...

Voor Emma.

spreek nu niet tot mij, want alle woorden

benaadren slechts van ver 't geluk, nu wijd

komt rond ons beiden ruische' in zuivere accoorden

de zang der eeuwigheid.

Kalme avond-dingen gaan in stilheid leven

rond u en mij en van het gouden licht

van lage zon liefkoost een straal nog even

uw blond-gekroond gezicht.

Hooi ! de oude boomen fluistren met den wind

die 't stoeien van den morgen gansch vergat

om 't plechtige uur van nu. — 'k Hervind

al wat ik eens bezat.

Want tusschen ons weeft 't wonder-teere zwijgen

van heel natuur een hechten zieleband.

Onz' zielen zijn als vooglen, die op lichten wiek

[ontstijgen

nog neevlig ochtend-land.

Om ons gaat de avond luidloos-stil belijnen

een eindelooze waa van zoete rust,

al onze ellende, al levens wreede pijnen

zijn nu in slaap gesust.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen