Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1909 - pagina 151

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1909 - pagina 151

2 minuten leestijd

t45

O j a : ik herinner mij dat ik er over peinsde, hoe

vreemd het was dat ik in die kaarsen zulke spookachtige

gedaanten gezien h a d ; en ot het slechts verbeelding was.

Toen schoot het mij te binnen dat ik wel eens gelezen had,

dat krankzinnigen in hun droomen gepijnigd worden door

dergelijke voorstellingen — en bliksemsnel flitste de gedachte

door mijn brein: ik ben krankzinnig. Weldra maakte die

idee zich geheel en al van mij meester. Ik trachtte er koel

over na te denken. Ik trachtte mij te overtuigen dat het

niet zoo was. Alles vergeefs. Ten slotte gaf ik het op, hier

verder over te peinzen.

* * -

*

Ik begon mijn cel nader te beschouwen. Mijn oog viel

op de deur. Tot mijn groote verwondering merkte ik nu

pas, dat die op een kier stond. Ik duwde hem zachtjes

open en keek in de gang rond. Daar zag ik vele deuren,

die echter alle gesloten waren; en ik merkte dat de sleutel

van buiten in het slot van de mijne stak.

Opeens dacht ik, dat mijn medeplichtige wellicht hier-

naast opgesloten kon zijn. Hij was het, die ons verraden

had. Waarom hij dit gedaan had, wist ik niet. Ik wilde het

ook niet weten. Alleen was ik mij bewust, een feilen haat

jegens hem te koesteren ; en dat te meer, omdat hij zijn

aandeel in de misdaad voor het gerechtshol ontkend had.

Toen was het, dat ik aan wraak dacht. Het was mij

gelukt een mes meester te worden, en het te verbergen in

mijn kleêren; ha! ha! wat moest ik om het idee lachen:

een krankzinnige met een mes! Maar ik lachte stilletjes, in

mijn vuistje, want ze mochten het vooral niet hooren.

Ik stak den sleutel in het slot van de deur naast mijn

cel, en draaide hem voorzichtig om. Toen duwde ik de deur

open: o zoo langzaam en zoo voorzichtig, om toch vooral

geen geluid te maken. Eerst stak ik mijn hoofd naar binnen.

Ook hier brandde een lampje, en ik keek behoedzaam rond.

10

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Studentenalmanak | 184 Pagina's

Studentenalmanak 1909 - pagina 151

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Studentenalmanak | 184 Pagina's