Studentenalmanak 1909 - pagina 137

131

huis ging, dat dan heel licht werd, totdat de zon onderging

en ik het huis dan weer als iets heel donkers zag.

Een liedje van verlangen kwam bij me op, »de dalende

zon te doen wachten«

Langen tijd bleef ik dan denken, tot alles in mijn

kamer wegduisterde.

En wanneer ik me dan heel alleen voelde, met niets om

me, dan 't donker van mijn kamer en ik zelfs niet behoefde

te vreezen de portretten aan den wand, die me toch niet

zien konden, dan durfde ik 't wel bekennen: »'tis toch

eigenlijk om Haar, dat ik eiken avond zoo graag de zon

voorbij haar huis zie trekken. Als zij er niet woonde, zou

haar huis niet zoo tot me spreken. Ik zou de zon niet zoo

mooi vinden.«

Dan moest ik wel gelooven, dat ik eigenlijk heel veel

van haar hield. Dat moest wel Liefde zijn — —• —

Maar niet kon ik zeggen, waarom ik zooveel van

haar hield.

Ze was niet zoo mooi. Tenminste, de menschen vonden

dat niet. Maar ik vond ze heel mooi.

Wanneer ik bij haar was — en dat gebeurde heel vaak:

we studeerden samen — dan kon ik maar niet begrijpen,

waarom niet alle menschen ze heel mooi vonden.

En dan dacht ik: »Ik moet wel heel veel van haar

houden.«

Ze had een slanke en toch krachtige gestalte, 't Was

haar aan te zien, dat ze, zichzelf-bewust, door 't Leven wilde.

Niet spoedig zou ze zich geven, maar gaf ze zich —

dan was 't met toewijding, met overtuiging, voor altijd. Ze

was groot en standvastig van karakter. Misschien daarom

was 't, dat ik ze zoo liefhad.

Soms, als ze zoo hartelijk lachte en haar mond niets

dan vriendelijkheid scheen, dacht ik, dat die lieve lach mij

't geheim van mijn liefde vertelde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen