Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1909 - pagina 60

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1909 - pagina 60

2 minuten leestijd

S4

of hem hoorde op onze faculteitsvereeniging, voelde zich

klein bij hem. Niet omdat hij altijd de juistheid van zijne

meening verkondigde, maar, integendeel, steeds de mogelijk

heid van een falen in zijne bewering vooropstelde. Het

was altijd »ik meen, maar zeker weet ik het niett. En dan

wisten wij het wel zeker in de meeste gevallen.

' Grosheide kon overal en ten allen tijde werken en

studeeren. Wie als ik vanaf de eerste klas van het Gym-

nasium met hem samenging, weet hoe hij steeds iacile

princeps was en tot het einde toe bleef. Niemand dacht er

over hem op zijde te streven.

Intusschen meen ik, dat die gymnasium-jaren voor hem

niet de gelukkigste geweest zijn. Ik weet het niet, ik kan

me vergissen, maar toch zal ook hij wel gehaakt hebben

naar vrienden onder zijne medeleerlingen. En er waren er

toen maar zoo weinigen, die met hem omgingen, meer

intiem. Wat de oorzaak hiervan is geweest, laat ik in het

midden, maar dat het niet aan hem te wijten was, is zeker.

Tenzij het hem ten kwade geduid zou kunnen worden, dat

hij zich nooit aan iemand opdrong. Dit deed hij nooit.

Wanneer gij echter tot hem kwaamt, zou hij er niet over

denken u terug te stooten. Maar er kwamen zoo weinigen.

T o t hun eigen schade.

Later, toen wij student waren geworden, werd hij

gezocht. Nog niet onmiddellijk door velen, maar langzamer-

hand en ten slotte had hij de symphatie van allen. En met

die sympathie is hij heengegaan.

Hij was, wij merkten het later, toen wij hem goed leerden

kennen, o zoo bescheiden. Nooit zou hij beginnen over zichzelf

te spreken: gij moest hem vragen en dan was hij de openhar-

tigheid zelve. lic herinner me nog den laatsen keer, dat ik hem

ontmoette. Hij deelde mij toen mede, dat hij na eenigen tijd

van rust, weer aan het werk mocht gaan. Het was aan alles

te merken, dat hij er naar hunkerde. Helaas! van hoe korten

duur is deze vreugde voor hem geweest,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Studentenalmanak | 184 Pagina's

Studentenalmanak 1909 - pagina 60

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1909

Studentenalmanak | 184 Pagina's