Studentenalmanak 1910 - pagina 155

w

Nu zie ik, hoe mijn geest, door liefde oiUvonkl, gedwaald heeft.

Toen hij in onverstand de kunst tot afgod maakte,

En aan haar heerschappij mij onderwerping leerde.

Waar zijt gij nu gebleven, liefdedroom vol schoonheid.

Waar ik den dood zijn hand mij op het hoofd zie leggen,

En lijf en ziel voel siddren onder zijne klauwen ?

Geen beitel, noch penseel, geeft aan mijn ziel den vrede;

D i e liefde slechts vermag 't, die dood en hel trotseerend.

Van 't ijslijk kruis der schand' de armen naar mij uitstrekt, i)

J. A. T.

1) Geciteerd uit de Ned. vert, van: F. SPEMANN, „Von der Renaissance

zu Jesus".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen