Studentenalmanak 1911 - pagina 303

FARRAGO 287

sierlijke gestalte, haar frisch-roode wangen, haar mooie,

blauwe oogen, maar nu was zij eenvoudig niet meer uit

zijn gedachten. Altijd stond ze voor hem, soms zooals hij

haar 's Zondags naast haar moeder in de kerk zag zitten

met een ernstige uitdrukking op haar aantrekkelijk, open

gezichtje, of ook wel zooals hij haar kende op de boerderij

haars vaders, waar zijn bezigheden hem bijna dagelijks

heenleidden, als ze ijverig de handen aan het werk sloeg,

een en al leven en vroolijkheid, altijd klaar met een kwink-

slag en in een opgewekte stemming, die op iedereen aan-

stekelijk werkte. Jan wist zelf niet hoe hij het had, maar

hij kon de gedachte aan haar niet kwijt raken. En onwil-

lekeurig was hij al bezig allerlei toekomstfantasiën op te

bouwen waarin Maaike een voorname rol zou spelen. Maar

dat niet alleen. Een ongewone voortvarendheid maakte zich

van hem meester, zoodra hij zich helder bewust was, wat

hij voor het lieve kind voelde. Wou hij haar voor zich

hebben, dan moest hij haar zien te krijgen, dan moest hij

haar vragen. En dat liefst zoo gauw mogelijk. Voor geen

geld mocht hij nu te laat zijn. O, als een ander hem eens

vóór was en 't was zijn eigen schuld geweest! Dat nooit.

Hij zou er werk van maken. Niet ondoordacht, neen, voor-

zichtig, op een geschikt oogenblik, als er niemand bij was,

zou hij het haar alles vertellen, waarvan zijn gemoed vol

was. En als zij zag, hoe oprecht hij 't meende, hoe hij

haar wilde met zijn gansche hart en haar alleen, zou zij

hem kunnen weerstaan? Koel wegsturen.? Geen denken

aan; daar zou hij zelf wel voor zorgen. En als ze »ja«

zei, d a n . . . ., hij zou zijn geluk niet op kunnen. Thuis

konden ze niet het minste bezwaar hebben, hoe zouden

ze? Was Maaike niet het liefste, braafste meisje van het

dorp? En haar vader had een der moois*te pachthoeven

uit den omtrek. En zij beiden zouden ook heel goed bij

elkaar passen. Niets kon er tegen zijn, 't was zoo mooi

als 't maar kon. Maar in elk geval moest hij voor 't

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen