Studentenalmanak 1911 - pagina 282

266 FARRAGO

ZIJN LAATSTE UUR

ROM gebogen zat oud-vadertje in z'n hooge-rug-

leunstoel.

Hij peinsde . . .

Stil voor zich uit staarde hij, en lette er niet

hoe 't ]ieve zonnetje soms even, als de wind de bladeren

van den ouden kastanje bewoog, aardige lichtfiguurtjes

tooverde op 't tafelkleed, en koesterstraaltjes glijden liet

langs 't oude rimpelgelaat.

Wit-poesje zat stil spinnend, 't kopje tusschen de voor-

pooten gedoken, in z'n zacht-gekussend mandje.

De oude ebben wandklok tik-takte in rüstigen statigen

gang voort, bij tusschenpoozen steunend als 't glanzend-

koperen gewicht bij 't dalen het raderwerk knarsen deed.

Maar 't stoorde den oude niet.

Voor hem lag z'n Bijbel, oud verschoten boek met

gelige bladen.

Maar hij las nu niet meer.

Hij peinsde m a a r . . . .

O, wat hield hij van dat rustige uurtje eiken middag,

als 't maal was afgeloopen en moeder de vrouw, goedig

besje van al over de zeventig, toch nog altijd bedrijvig in

de drukte van de-boel-net-houwen, vaten wasschen ging in

't schuurtje.

Dan ging de oude rustig, heel gemakkelijk in z'n leun-

stoel zitten, lekker in 't koesterende zonnetje.

En zoo zat hij ook nu weer, de handen gevouwen, het

hoofd over 't Boek gebogen.

Tot eindelijk zachte sluimer hem 't hoofd neigen deed,

met rukjes . . . dieper . . . dieper . . . tot ten leste het rustte

op z'n ouden Bijbel.

Mugjes dartelden rond hem, eerst van hem blijvend,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen