Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1911 - pagina 302

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1911 - pagina 302

2 minuten leestijd

286 FARRAGO

om geheel op zijn qui vive te zijn — en juist als hij meende

zijn gebrek ongeveer te hebben overwonnen, bleek hem

telkens uit het een of ander, dat hij er verder vandaan

was dan ooit. Dan overkwam het hem b.v. dat hij uit louter

attentie iemand met zijn verjaardag gelukwenschte, edoch

een week na den datum, of dat hij met ophef een nieuwtje

kwam vertellen, dat ieder al lang wist, of dat hij het juiste

oogenblik liet passeeren als er een slag te slaan, een keuze

te doen, een kans waar te nemen viel. En eer hij er erg

in had was de gelecrenheid voorbij, de fout niet meer te

herstellen en klonk het hem honend in de ooren : »Jan komt

natuurlijk weer achteraan«.

Dan kwam er in Jan's gemoed veelal een gevoel van

weerbarstigheid boven, een onverschilligheid voor datgene

in hem, waaraan anderen telkens aanstoot namen. Als hij

dan een achteraankomer was, dan moest dat maar zoo

wezen, hij kon er niets aan doen en 't kon hem ook niet

schelen. En in dergelijke stemming kon hij er zelfs behagen

in scheppen om met opzet eens echt traag en onhandig te

zijn in al zijn doen en laten en als hij erop gewezen werd,

ruw te antwoorden dat niemand er iets mede te maken

had. Wat kwam het erop aan, dat hij iets nu eens

later deed dan anderen, er moest toch één de laatste

wezen.

Zoo dacht en sprak Jan menigmaal en ja, dikwijls kwam

het er ook weinig op aan, maar dat was toch niet altijd

het geval. En dat begreep Jan zelf ook heel goed, toen

hij eens een ondervinding opdeed, die de menschen wel

meer pleegt aan te zetten tot groote activiteit. Want op

een goeden dag moest Jan het zichzelf bekennen, dat een

bepaald onderwerp al zijn gedachten gevangen hield, dat

er één beeld was, dat hem den ganschen dag voor den

geest stond, dat zijn heele hart en ziel door een paar lieve

meisjesoogen betooverd waren. Al dikwijls had hij haar

met welgevallen nagekeken, die kleine Maaike met haar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Studentenalmanak | 340 Pagina's

Studentenalmanak 1911 - pagina 302

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Studentenalmanak | 340 Pagina's