Studentenalmanak 1911 - pagina 309

FARRAGO 293

VOORJAARSDAG

E lieve lach van de warme lentezon ligt over alles

als een weldoende koestering. En de nog naakte

twijgjes stralen tegen het peillooze luchtblauw,

met rijpende, zwellende witte knoppen. In tuinen

en hoven, in beschutte hoekjes, waar de wreede nachtvorst

niet zoo licht doordringt, schieten aan de groenende takjes

al roode bloemekens uit.

De rietstaven aan den oever, met veerige pluimen, staan

in rustige meditatie, zich afspiegelend op het watervlak, dat

ook den blauwen hemel weerkaatst. Stil mediteeren zij over

hun makkers, die ook zoo welig als zij opschoten, die hen |

f dag aan dag gezelschap hielden, maar door 't bruut geweld |

I der voorjaarsstormen zijn geknakt en voorover in het water i

1 zijn gevallen. 1

Al 't leven ontwaakt. O p de kleine boerenhofsteden

worden de banken buiten gezet; want de zon ligt zoo

overvloedig mild over het aanzien van de dingen en

het Oostenwindeke is zoo zoel, dat ieder den zomer al irl

't hoofd heeft.

Op het reepje zwart bouwland staan nog enkele

afdeelingen winterkool in regelmatige kolonne geschaard,

maar hier en daar zijn er gaten in. En die overgebleven

zijn, staan er met lange gezichten bij, want de jonge groente,

die al aardig boven den grond komt, is een vinnig mede-

dinger, die guitig smaalt: 't duurt niet zoo lang meer, of

jullie zijn heelemaal overbodig, en ze vragen alleen naar

ons. En een bos sneeuwklokjes is in langdurig gesprek

met wat kleine crocussen, die als een oploopje van dametjes

in kleurige bloesetjes samenscholen.

Hoog in de lucht zwermt een trekvogelwolk, die nu

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen