Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1911 - pagina 305

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1911 - pagina 305

2 minuten leestijd

<«MMMIWW»iM«MMiM«MIIMlMMIÉMlM«MlljlMtfMI«li»MIMlMlwril«MMlllMlMMIIIlWWlMÉlMaillllll>lllll'«llll 1ïlll«|

FARRAGO 289

beter zijn nog eens uit te stellen? Misschien kwam er wel

gauw een geschiktere gelegenheid dan nu, zoo maar buiten

op den weg. Zij kon hem nog niet gezien hebben en

besluiteloos wendde hij zich om. Daar stond 't hem opeens

helder voor den geest: als hij nu niet doorzette zou hij 't

zichzelf nooit kunnen vergeven; als hij deze kans voorbij

liet gaan, zou hij er misschien zijn leven lang berouw over

hebben, 't zou de domheid zelve zijn. Neen, zijn plan stond

vast. Daar kwam zij aan, zij had hem nu bemerkt, hij trad

op haar toe en zei, zoo bedaard en zoo gewoon als

hij kon:

»Dag Maaike, ga je nog boodschappen doen ? Dan

kunnen we misschien samen loopen«.

Zij knikte hem lachend toe; zou zij iets begrijpen?

Meisjes konden zooiets dadelijk zien, had hij wel eens

gehoord en hij geloofde 't nu zeker. Maar in elk

geval was daarvan niets te bespeuren, toen zij opgewekt

antwoordde:

>Welzeker Jan, dat komt goed uit; dan heb ik ge-

zelschap onderweg«.

Dat bracht hem op zijn gemak en dat was goed ook,

want hij had heel zijn mooie inleiding alweer vergeten en

toch mocht hij geen tijd verliezen. Maar Maaike praatte

zelf al ongedwongen over allerlei onderwerpen en Jan

luisterde en stemde in met haar vroolijken lach en hij

begon zelf mee te praten. En ongemerkt bracht hij het

gesprek op het aanstaande festival, 't Zou mooi zijn: vijf

muziekkorpsen deden mee aan den wedstrijd en zouden

om de beurt spelen om den prijs. Of zij er ook heenging?

Ja zeker, ze rekende er al lang op en ze had er wat een

zin aan. En nu vroeg Jan opeens heel .stoutmoedig:

»Als jij er niets tegen heb, Maaike, zouden we dat

feest dan niet samen kunnen vieren?«

Haar gezicht betrok even. >Nee hoor,« zei ze, »Daar

kan niets van komen.«

19

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Studentenalmanak | 340 Pagina's

Studentenalmanak 1911 - pagina 305

Bekijk de hele uitgave van zondag 1 januari 1911

Studentenalmanak | 340 Pagina's