Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1912 - pagina 197

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1912 - pagina 197

2 minuten leestijd

FARRAGO 189

vinden in het ver-ledene, of in het rijk der sage, iets dat

er wel geweest moet zijn, maar nu niet meer is.

Carlyle is als een oude bard, die uit de ruïnen der

Hooglanden is herleefd. En uit zijn forsche keel bezingt

hij voor ons de helden onder het moeizame menschen-

geslacht, helden die, als altijd, bestaan hebben van liefde

en van geweld, maar hier is het liefde tot God en de

waarheid in geweldigen ernst. Nooit heeft een bard gezongen

als deze Thomas Carlyle.

Er is in zijn woord een herleving der geschiedenis,

een historische ontroering. Daarom wordt zijn beschrijving

nu eens epos, rustig en vast, dan weer drama, hevig en

hartstochtelijk. Veel gaat er ook een smartelijke vibratie door-

heen. Ach, historie is tragiek. Maar daar waren nu en dan

ook goede tijden, vreedzame, godvruchtige tijden, waarin

een gelukkig volk gelegerd was in aandachtig belijden van

wat groot is en goed, rondom den waren >man< die allen

eeren en volgen.

't Is alsof dit boek geïnspireerd is door het Oude

Testament, als lezen we hier iets als het boek Job, waar

de woorden vurig en warm komen uit het lijdende trouwe

menschenhart.

Trouw is ook het hart van Carlyle geweest, trouw en

geloovig. Trouw doet hij zijn taak, hij gelooft te zullen

slagen. Als hij ouder geworden is, tachtig jaar oud, dan

hooren zijn huisgenooten den grijsaard plechtig soms prevelen,

de laatste strophe van het »symbolum« van Goethe:

Hier winden sich Kronen

In ewiger Stille,

Sie sollen mit Fülle

Die tätigen lohnen!

Wir heiszen euch hoffen.

En zooals hij het laatste vers zelf overzet, zoo sprak hij

zijn gansche leven: »Work and despair not!«

B. M. S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1912 - pagina 197

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's