Studentenalmanak 1912 - pagina 167

FARRAGO 1S$

AA^VVWVVVVVVWVVVVVVVVV'^VVVVV\VV^A^^/VV^ArWVVVvVVVVvVVVVVVVVVV^/VVVVVVVVVV^^^

Vrouwe. Flauwelijk glansden de kleine boogvensters in

den windig donkeren nacht, 't Was de schijn van de gewijde

keersen op 't hoog altaar.

Op eenmaal kreeg Jaak de kerk in 't ooge.

Altijd placht hij daar even een klein gebed uit 't gebeden-

boekske op te zeggen — even een druppel van 't heilig

water op het voorhoofd te strijken.

Maar nu — z'n geweten klopte in hem en hield zich

niet stille. Jaak ging tóch binnen — omdat hij 't niet en

laten durfde . . . .

De deure miek hij open en de nachtwind stoof in 't

kapelleke, zoodat de keersvlamkes flakkerden en ombogen.

Plotseling viel Jaaks oog op de schilderinge van Jesu,

den Zone Gods, als Hij 't barmhertig lijdensvol oog van

't kruise ten hemel heft.

De balken en rebben aan de overdakking waren al in

een wolkig donker; lijk gapende kelen schenen de diepe

nissen. Maar de heilige outerkeersen beschenen juist dat

droevig gelaat van Jezus

Die blik! !

* *

*

Jaak gerocht overstelpt.

O ! hij voelde 't, schoon ook onklare, dat hij hadde

beloond zooveel liefde, met veel haat!

Jaak de bonkige, vierkante figure — hij wierd op eenmaal

ontnuchtei'd; hij snikte leize en hij knielde, smeekend de

berouwvolle woordekens:

Ave Maria

Gebenedijde Moeder

Van uwen heiligen zone Jesu

Weest mij barmhertig

Verduid mijn klachte

Zoo lag hij daar neere, 'k en weet niet, hoe lange.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen