Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1912 - pagina 189

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1912 - pagina 189

2 minuten leestijd

FARRAGO 181

waarheid. Zijn leven moge lijden en ondergaan, dan zal

het zijn in tragische oprechtheid, in naakte worsteling met

de waarheid der dingen. En één ding staat vast: met twijfel

in het hart zal bij de studie der theologie niet voortzetten.

Hij beneemt zich daarom alle uitzicht voor de toekomst en

vestigt zich als leeraar in de wiskunde, het eenig positieve

waarbij zijn geslingerd hoofd rust heeft.

En altijd verder voert hem zijn mechanische negatie,

't Wordt een bittere langgerekte doodstrijd.

Dan de reactie! De taaie diepgegroeide Schottennatuur,

innerlijk gebonden aan de religie zijner vaderen, komt in

groot gebiedend verzet tegen twijfelzwakte en ongeloof.

^) Vol slechte luim, misschien de ellendigste mensch in

de gansche hoofdstad, slenterde Carlyle op een drukkenden

hondsdag na lange wandelingen een kleine vuile straat

langs, in een benauwende atmosfeer, toen plotseling een

nieuwe gedachte in hem opkwam en hij zich afvroeg: »waar

ben je toch bevreesd voor.? Waarom dwaal je als een

lafaard, piepend, jankend en bevend, nu hier dan daarheen?

Verachtelijke tweevoeter! Wat is de totale som van het

ergste dat je treffen kan? De dood? Welnu, de dood; zeg

ook de smarten der hel en van alles wat duivel en mensch

tegen je kunnen, willen en zullen uitrichten. Heb je dan

geen hart? Kun je dan niet dragen, wat het ook zij, en

als een kind der vrijheid, hoewel een uitgeworpen kind, de

hel onder je voeten vertrappen, terwijl zij je verteert?

Laat haar dan komen, ik wil haar tegemoet treden en

uittarten!«

En terwijl hij zoo dacht, was het alsof een stroom van

vuur over zijn gansche ziel zich uitstortte en hij schudde

alle bange vrees voor eeuwig van zich af. Hij was sterk

in ongekende kracht, een geest, bijna eèn God. Van dat

1) Zie Sartor Resartus" II, 7.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1912 - pagina 189

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's