Studentenalmanak 1912 - pagina 216

MELANCHOLIE.

Alle dingen zijn nu stil

in doods zwijgen.

In mijn handen laat ik, mat

't moe hoofd zijgen.

Buiten zingt de wind en gaat

geluid van menschen.

Alles is zoo vreemd en ver,

als oude wenschen.

In mijn ziel voel 'k veêlen, zacht

zwakke snaren

lijk de nachtwind ritselt in

d'eikelbl|iären.

'k Voel nu 't diepste van mijn ziel

ver verglijden,

als violenspel in 't wonder

eeuv/ig-wijde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen