Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1912 - pagina 201

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1912 - pagina 201

2 minuten leestijd

FARRAGO 193

't land, 't papier was immers bewijs. En nou zou ie 't beware

voor z'n jong, voor Guurt. Voor Guurt, z'n eenigste nou

nog maar«.

Harm heeft veel smartgroeven in zijn gelaat, en, kent

ge z'n leven, dan begrijpt ge het ook. Harm heeft eene

vrouw gehad en vier kinders en een mooi brok grond,

maar Anneke en drie kinders liggen achter de kerk, bij

't begin van het landpad; de laatste nou al drie jaren, en

z'n gron$ is weg, met zijn geluk. Harm is nu 'n arme

stumper als zoovelen, die hard werkt overdag voor zich en

'z n jongen van 8 jaar, voor zijn Guurt, en die alle avonden

zit te soezen, in z'n huisken, over zijn vroeger geluk.

Maar nou zal 't weer anders worden. Vanmiddag heeft

hij 'n stuk grond gekocht, waar hij heel lang voor gespaard

heeft, de grond voor Guurt, z'n eenige. De boer had

't goedkoop gegeven, maar bijna had ie 't nog niet gehad,

want ze wouen 't hebben om er een kerk te zetten en hij

had maar even hooger kunnen bieden, dan ze bijeen konden

krijgen. »Vervelend«, dacht hij, »dat er nou ook net maar

één stuk goedkoop was te krijgen, nou zouen ze wel weer

een jaar motten wachten met de kerk. Maar hij had 't toch

móéten doen, om Guurt toch. Dan most een flinke boer

maar wat meer geven, en dominie kon ook wel wat doen;

anders waren ze ook wel arm, de anderen. Maar hij had

't land nóü toch motten koopen voor Guurt. — Wacht, hij

most het Guurt eens efkens gaan vertellen, die zou nou

wel thuis zijn van 't dorp« en opgeruimd stond hij op, ging

't keukentje door, 't plaatsje op:

»Guurte! Guu-uurt!<

Dan, als geen antwoord kwam, ging hij kijken achter

den hooiberg, in 't schuurhok er onder en op 't schemer-

donker weggetje.

»Guurte! Waar of de jong toch blijven magvanavend.

Guurte! Dan zeg ik 't em strakskes < en langzaam drentelde

hij weer terug. Even bleef hij kijken onwillekeurig naar de

13

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1912 - pagina 201

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's