Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1912 - pagina 168

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1912 - pagina 168

2 minuten leestijd

16Ö FARRAGO

/VVVVWVVVVVVWWVVVV^AAAA/W^A/V^AVVVVVVVVVVVVVWVVVVVVVVVVVVVVVV^A'VVVV^A'VVVVVVVVVVV^^

Tot hij vond de ruste, de vergeving voor zijn zonde,

voor de wonde, die hij geslagen hadde.

* * *

Maar de a a r d s c h e gerechtigheid

II.

Winter was 't. Over al de meerschen hong een koude

Ijle smoor; grauw en grijs, beweegloos en geluidloos, niet

als een droom, lijk op zoele zomeravonden, als 't maantjen

op z'n rugke ligt en den nevel roodachtig kleurt, maar lijk

een heimenis, waaronder alles versteent.

't Liep tegen den avond. Een uur of vier. Heel even

streek soms de wind over de blakke velden, 't Was, of

er iets kloeg stillekens, maar seffens daalde 't weer en de

eigen looden stilte drukte weer op de dingen, die trage in

de donkerte zich oplossen gingen. Lichten schitterden niet

in dit nevellandschap; geen vogels; de mosschen, die op

den dage zoo verwoed getierd en gekwetterd hadden,

waren lang ter rust; alleen wat naakte boomen, die in

verstijfd handwringen waren blijven staan. En een lange,

lange landwege, anders eindeloos, maar nu ook verdoken

onder wolkendamp.

Weer gleed een klein windeke verkillend deur de smoor.

Aan den perelaar in des pastors hoveken ritselden luttele

bladerkens tegen elkaar', die daar waren zitten blijven, en

den laten herfst hadden verduurd, nu heel zwert en saploos

't Water siepte leise neer langs de glimmende boomstammen

op 't grauwe gersing, en druilerig drupten groote water-

spetten met ongelijkmatig tikken.

Met 't donkeren van den dag verdikte zich de mist al

meer; 't oog wanhoopte nog iets te zien. Uit 't wazig

geluchte tingden op eenmaal een paar klokklanken van 't

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1912 - pagina 168

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's