Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1912 - pagina 169

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1912 - pagina 169

2 minuten leestijd

FARRAGO 161

A'\^^A'v\^vv^AA/vv^^A'^A/*Avvv^^A^^^^^VA*AA/wvvvv^\^v^^v^/v\vvVAVvv^^vv^^

kleene belleke, soms zoo vroolijke maar nu leken ze ook

weemoedig, verdoolde luiden in onbekende nevelstreken.

Zoo lag daar 't eenzame dorp, verloren in velden, smoor

en mist, verloren onder den w^ijden hemel!

Stilte allenthenen, en 't eentonig roepen van den mist-

hoorn der schepen, ver over de riviere, werd nu en dan

gehoord. En nog veel wijder af en toe het stootend getoet

van een stoombootje, dat lijk een schim deur den donkeren

neveldag gleed, z'n wege zoekend over de winterwateren.

't Licht van de kleine boogvensters schemerde zwak,

onmachtig zelfs om den zwaren damp te kleuren. Eenige

keerskes brandden om een kiste, en een witte priester

prevelde gebedekens. De lichtjes glansden en om ieder

vlamke danste een stralenkransken. Het was nu heel stille,

buiten in de grijze, droeve oneindigheid, en binnen in de

heilige wijding. . . . Ken trage wierookgeur omnevelde

alles, . . . Een doodenmis. . . .

* * *

Rondom de kerke kringde het kerkhof; daar was de

plaatse, waar de dooden wierden uitgedragen. Door de

dikke smoor klonken rassche stappen als van kloeven op

een steenstrate; een viertal zwarte gestalten, seffens ver-

dwenen en verzwonden in het wolkig duister. Ze torschten

iets zwaars, iets donkers. . . .

Heel verloren in witte wadenevels, die den kleinen

menschkes den adem schier benamen, deden de kerels

zwijgzaam hun werk.

Nu verdween de donkere vracht in een diep, gapend

gat. . . Een schop eerde. . . Een klein hout kruiske. . . .

Het was alles voorbij. De heilige kerke vergunde hem

nog een laatste rustplaats in gewijden grond. . . . Nu

rustte ook de aardsche gerechtigheid, moede van hem na

te zitten; hij afgedaald in de ve.rgeting, moede, moede

van 't leven, maar ook moede van penitentie en berouw.

11

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's

Studentenalmanak 1912 - pagina 169

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912

Studentenalmanak | 242 Pagina's