Studentenalmanak 1912 - pagina 171
SEHNSUCHT.
Bei T a g und Nacht
Hab' ich gewacht,
Doch nie ist sie gejcommen:
Ich hoffe doch
Das schwere Joch
Wird einst mir abgenommen.
Denn nimmermehr
Ergriff so sehr
Die Sehnsucht meine Seele:
Ach! kam sie schlicht,
Wie Sonnenlicht,
Erquicken meine Quäle!
Dann war' mein Herz
Von tiefem Schmerz
Auf einmal ganz genesen:
Die Welt war' gleich
So' weit und reich.
Wie nie sie mir gewesen!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912
Studentenalmanak | 242 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1912
Studentenalmanak | 242 Pagina's