Studentenalmanak 1912 - pagina 208

200 FARRAGO

een wilde duizeling van smart naar 't hoofd stijgt, snikt

hij 't uit:

> Mien jungske, mien eenig -jungske, Guurte, zeg nou\

da'j nog leeft; Guurte, henr ie niet, dat vaoder roept ?

Guurte, bê'j dan dood, mien eenig jongt en wild schok-

kend ligt zijn hoofd op de harde matras naast Guurt. —

Als een stroom van goud, een wolk van goudstof viel

door 't raam nu binnen een zonnebundel en 't licht, dat

goud was, vloeide over 't schamel bed, dat nu leek,

mystiek, een altaar tusschen donkere zuilen.

En niemand was daar nu, die iets te zeggen wist. —

Amsterdam, 2 Nov. 1911. SCRIPSI.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen