Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 163

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 163

2 minuten leestijd

FARRAGO 149

Een mensch is dus een persoonlijkheid. Dat is nog

zeer vaag; alleen maar gezegd in onderscheiding van exem-

plaar. Maar 't kan bij een mensch ook meer bedoelen

't Kan aanduiden niet alleen, dat de menseh qua menseh

behoort tot de persoonlijkheden, maar 't kan ook be-

teekenen — en die beduidenis heeft 't meestal — dat zulk

een menseh een zekere mate van persoonlijkheid, een »vast

karakter« bezit-, de menseh dus met de hem eigen trekken,

doch niet als grillige zandheuvel, maar als hoekige rots.

Zoo bedoelen wij 't ook hier.

* *

*

De menseh dus als r o t s . Maar dan moeten er ook

zijn de golven. Hoe anders ooit het tranquilla? Dit nu,

overgebracht op ons terrein, geeft, dat een menseh alleen

karakter kan vertoonen in 't woelige wereldgebeuren met

zijn levensstormen. Alleen dus mannen in den strijd, en de

vrede met zijn zoete rust zou alle manlijkheid verderven.

Dat behoort tot de longae pacis mala. Toch mag hier

echter niet in overdrijving 't oog gesloten voor 't zoo ware

»pax optima rerum«.

De menseh als h o e k i g e rots; dus de menseh met

bepaalde »normale« karaktereigenschappen, — de menseh

met zelfstandigheid. — Waar blijft dan die eerenaam »kind

van zijn tijd«, naprater, kind dat naar vader aardt? W e g

met zulke conservatieve troetelkinderen, en vooral met zulk

een geest, die alle persoonlijkheid verstikt.

De menschen niet als g l a d d e duinen, maar als

h o e k i g e rotsen. Dus niet de schooljongens, die hun

hoofden volstoppen, allen met dezelfde opgegeven leerstof,

maar de mensehen, die hun eigen smaak ontwikkelen, die

ook aan hun natuur de »normale« eischen inwilligen. —

Maar waar blijft dan het ouder-ideaal in tegenwoordigen

tijd, dat alleen v r o e g e p o s i t i e in d e m a a t s c h a p p i j

kent en voor een v r o e g e c a r r i è r e alles wil opofferen.?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 163

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's