Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 150

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 150

2 minuten leestijd

136 FARRAGO

van elkaar verwijderd elk een hutje getimmerd op een

schralen grond. Daar hadden ze hun intrek genomen zonder

zich veel met elkaar in te laten. Nog erger was dit

geworden, toen Jelle, de jongste, was getrouwd. Maar toen

was ook voor dezen het lijden, de ellende, de nijpenste

armoede aangebroken. Zijn vrouw bleek niet tegen het

harde leven in zulk een armoedige kluis bestand. En ook

verdiende Jelle maar weinig. Bovendien deelde hij niet zóó

in de volksgunst als zijn oudere broeder Jan, die nimmer

gebrek behoefde te lijden, maar altijd getrouwe gevers

vond. Jelle's vrouw werd lijderes en eindigde haar droevig

bestaan met een bangen dood. Jaren verliepen en de een-

zame weduwnaar zette zijn kwijnend leven voort zonder

energie, zonder werklust, zijn reeds korzelig humeur werd

nog stugger, zijn norschheid groeide tot barschheid. Zooveel

mogelijk hield hij zich schuil in zijn hut. Maar deze begon

hem weldra zorg te baren. Ze werd zoo bouwvallig, dat

ze dreigde in te storten. Wel wist hij haar bestaan een

tijdlang te rekken door op zwakke plaatsen stutten aan te

brengen en plaggen langs de wanden op te stapelen, maar

een gierende storm stelde ten slotte al zijn pogingen te

leur en voltooide het reeds lang door den tand des tijds

aangevangen sloopingswerk. Wat bleef Jelle thans nog

over dan bij zijn broeder aan te kloppen en bij hem een

onderkomen te zoeken ? Maar de ontvangst aldaar was

verre van vriendelijk, en toen hij eindelijk, na een langdurig,

heftig tegenstribbelen, toch werd opgenomen, was dit het

begin van een dagelijkschen twist, van een eindeloos razen

en schelden. Ieder zorgde voor zijn eigen voedsel, voor

eigen hout en turf, om den haard te stoken. Maar toen

een slepende ziekte langzaam de krachten van den jongeren

broeder ging ondermijnen en hij weldra niet meer in zijn

eigen onderhoud kon voorzien, werd het krakeelen nog

voortdurend erger, omdat nu de ander uit zijn eigen kleine

voorraad hem moest toebedeelen. Totdat eindelijk die laatste,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 150

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's