Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 153

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 153

2 minuten leestijd

FARRAGO 139

bijna ter kimme gezonken: nog dreven roodgevlekte, zwavel-

gele eilandjes in zeeën van vuur.

Inademend de verkwikkende geuren, wandelde ik voort,

terwijl langzamerhand de avondschemering zich over de

velden uitbreidde. Eindelijk zag ik daar voor mij een

boschje van spichtige, lang-opgeschoten veen wilgen. Daar-

tusschen verscholen vond ik het armzalige krot, waarin de

oude kluizenaar moest wonen. De uiterlijke aanblik reeds

gaf een volkomen beeld van de schrijnende armoede.

Alleen de gevel was van steen, maar had den last der

jaren niet kunnen verdragen en was gedeeltelijk ingestort.

Ruwe planken waren op die plaats aangebracht en de los-

geraakte steenen tegen het nog staande gedeelte opgestapeld.

De wanden der hut waren van hout opgetrokken en een

dunne laag stroo diende tot dak. T e r zijde van de lage

deur was een bordje bevestigd met het raadselachtige

opschrift: »Bewoonbaar verklaarde woningt. Bij nader toe-

zien begreep ik, dat de oude snaak in één zijner guitige

oogenblikken het noodlottige voorvoegsel »oni vóór »be-

woonbaar < had weggeschrapt.

Mijn poging om de deur te openen mislukte, maar ze

werd van binnen door Jan opgemerkt. Weldra hoorde ik

een verbaasde stem uitroepen: > Wa's dat?« ik stelde den

oude gerust en vroeg hem, of ik binnen mocht komen.

Terstond ontsloot hij de deur en daar zag ik weer de

gebogen gestalte voor mij staan. Hij leek mij magerder

dan ooit. Toen hij mij uitnoodigde hem te volgen, bemerkte

ik spoedig, dat ik mij geheel moest bukken, om niet her-

haaldelijk mijn hoofd te stooten. Ik deed een paar stappen

in een tastbare duisternis, terwijl een dikke, benauwende

rookwalm mij de ademhaling moeilijk maakte. Maar een

opvlammend haardvuur wees mij ras het woonvertrek aan.

Eén blik was voldoende, om zich af te vragen, hoe hier

jarenlang een menschelijk wezen had kunnen wonen. Het

was duidelijk, dat de twee kleine, zwart-beslagen vensters

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 153

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's