Studentenalmanak 1913 - pagina 190

DE BLOEMEN VAN DE LEEK. ^)

Uit hrt Fnesch van Di. P^LTSJE ITALBERTSMA.

Op het kleine dorp Ter-Kaple

Stond ons ouderlijk tehuis.

Vrede woond' er en genoegen

In die ouderwetsche kluis.

'k Was de jongste van de zeven.

Stroef en stug was vaders aard;

Moeders hand wist hem te leiden,

Er was geen zachter vrouw op aard.

In mijn eerste meisjesjaren

Had 'k een zuster: onze Marij.

Van ons allen was zij d' oudste,

Kn geen vlugger ook dan zij.

Melken, veldwerk, botermaken.

Alles vloog haar door de hand.

Daarbij mooi van lijf en leden

En zoo netjes als de brand.

's Najaars over 't meer te gieren

Naar het vee aan d' overkant.

Als de witte koppen rolden,

Dat was 't leven naar haar trant.

1) Onder de groote tochten, die de Friezen 's winters graag per

schaats ondernemen behoort evenals de Elfstedentocht ook een tocht naar

De Leek in Groningen. Ten teeken dat men er werkelijk geweest is,

neemt men terug een bloem mee, die daar te krijgen is, vandaar „Leeke-

bloem", friesch: „Likebloem". HALBERISMA legt dit verhaal in den mond

van een bejaarde vrouw, die het aan hare kinderen vertelt ter waarschuwing

voor een tocht naar De Leek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen