Studentenalmanak 1913 - pagina 192

i;8 FARRAGO

Moeders raad en vaders meening

Was maar praten in den wind.

Ids wist immers alle wakken

En terug was 't voor den wind.

Moeder schreide toen ze wegreed

Vader echter schold op haar:

>'k Zal om jou geen traan vergieten,

Lig je ook morgen op de baar!«

d'Avond viel. 't Werd aak'lig somber

In de kamer, meer en meer.

't Dooide. Trieste mist hing neder.

Regen viel in stroomen neer.

IJs'lijk giet het langs de schuurmuur,

Aak'lig kraakt het op de schouw.

Moeder tuurt in mist en duister,

Wringt haar handen als in rouw.

Luid soms weent zij. Stroef blijf vader,

Droog zijn oogen, stom zijn mond.

Wij, de kind'ren, vrij van zorgen,

Dart'len in den koestal rond.

Eind'lijk komen er twee mannen

Zorgzaam tikkend aan de ruit.

't Waren lieden uit de buurtschap;

Vader, die de deur ontsluit.

»Boer!« i) zoo sprak een van hun beiden.

Wat is 't aak'lig met Marij!«

'k Huiver om het uit te spreken,

Maar z' is dood! komt niet meer bij!«

'1) Het woord „boer" heeft in Friesland niets minachtends. Integendeel,

het is de titel, waarmee iedere landbouwer door de arbeiders wordt

aangesproken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen