Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 206

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 206

2 minuten leestijd

192 FARRAGO

niet met 't ontleedmes van uw nuchtere kritiek de groote

gedachten uitsnijden. Selma leeft in de natuur, zij is zelf

natuur en ze ziet in de natuur God. Zij vindt maar niet op

een wandelingetje na den gewonen arbeid de bosschen en

heuvelen mooi, maar zij kent de groote ontroering, die een

ziel aangrijpt, wanneer Gods stem als wondere muziek opstijgt

uit het rood van een stervende avondlucht, uit het duizend-

fonkelig veld der winterlijke starren, uit een klagende najaars-

wind in 't dorrende bosch.

En dan eindelijk, Selma is mij lief om haar wijze van

verhalen. Zij heeft, zooals Georg Brandes reeds opmerkte,

deze voor een auteur allergrootste verdienste, dat ze origineel

is. Dit eigene nu komt wel allereerst uit in haar vertelwijze.

Het is wonderlijk hoe ze steeds eerst even terzijde grijpt,

u dadelijk reeds boeiend door dingen van weinig belang

voor den loop van 't verhaal en hoe dan plots daaruit het

hoofdmotief voor u staat, zooals in een lied op 't klavier

uit een luchtige rij van omwevende klanken plots het thema

wonderlijk schoon opklinkt. Bijzonder teekenend is uit dit

oogpunt de figuur van Törarin in het sprookjesachtige »Elsa«.

Achtereenvolgens krijgt ge een menigte schilderijtjes voor

u, allen bijkans af op zich zelf, maar toch verbonden door

één lijn. »Wat zij vooral heeft verstaan«, zegt Brandes »is 't in

scène te zetten door haar kunst«. En dan haar rijke fantasie,

die haar steeds af doet dwalen om weer wat anders te ver-

halen, wat eigenlijk met de hoofdzaak niets heeft te maken,

waardoor ze in epische breedte aan Homerus herinnert.

Of er nu ook heel geen gebreken zijn? Och ja, ik

behoef maar de psychologie te noemen, die in de kleinig-

heden dikwijls meesterlijk, in de groote lijnen soms vreemde

sprongen maakt. Men lette b.v. maar eens op 't karakter

van Sir Archie in »Elsa«. Maar de bekoorlijkheden zijn

zoo vele en rijke, dat ge die enkele fouten gaarne op den

koop toeneemt.

* *

*

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 206

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's