Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 162

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 162

2 minuten leestijd

148 FARRAGO

hij tenminste op de studeerkamer zit te mijmeren; doch

die 't met alle abstracties gemeen heeft, dat ze van weinig

kracht is voor het leven. Houdt maar dorre vertoogen

over vaderland en vaderlandsliefde — de ware gloed wordt

eerst ontstoken en volle geestdrift eerst vaardig, zoo 't

volk concreet in onze Vorstin voor oogen ziet de ver-

persoonlijkte idee. En zoo in nog sterker mate hier.

De geestdrift voor dat abstracte »deugd om deugd«

komt zelfs niet in vergelijking met de geestdrift voor dat

andere, wat het bedoelde te vervangen, wat de Heidel-

berger Catechismus rangschikt onder haar deel over »de

dankbaarheid«. Wij moeten voelen, dat het maar n i e t

e e n a b s t r a c t i e is, waar wij ons aan kunnen storen maar

waarom wij desnoods ook kunnen lachen, doch dat 't is

een e i s c h , waaraan wij moeten voldoen; het moet ons

geven een gevoel van v e r a n t w o o r d e l i j k h e i d aan een

Hoogere Macht; en dat gevoel van p l i c h t wordt, waar 't

karaktervormend werkt, onze eer.

Zoo krijgen wij dus eenerzijds dat duistere terrein van

het onbewuste leven, waaruit als neveldamp opstijgt dat

zwevend vormlooze, 't welk door »normale < ^) zelfbepaling

wordt omgezet in — en daarna ook saamgroeit met ons bewuste

leven tot onze bepaalde karakteristieke persoonlijkheid.

Doch nu moet die persoonlijkheid nog tot uiting

komen Dat doet ze door 't karakter, dat zelf bepalend

actief naar buiten treedt in handelingen; doch dat kon ze

niet, zoo er niet was een redelijk denken; — een redelijk

denken, — wel misschien 't minst persoonlijke in een

mensch — maar toch onmisbaar als formeel hulpmiddel,

om ons handelen te sturen in die richting, welke onze

»normale« wil verkiest.

* *

*

') Als hier „normaal" wordt gebruikt, is het te verstaan in den zin

van: met de normen, zedelijke begmselen rekenend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 162

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's