Studentenalmanak 1913 - pagina 188

174 FARRAGO

Onderstaand gedicht van den overleden Limburger SIMKENS gewerd

ons door de vriendelijke hand van Prof. GEESINK, die 't medegebracht

had van 't Groot-Nederlandt,ch letterkundig congres, dezen zomer te

Antwerpen gehouden. Hoewel natuurlijk opname van iemand buiten onze

universiteit slechts hooge uitzondering mag zijn, meende de redactie aan

dit fijngevoelde stukje volkspoë<iie wel een plaatsje te mogen gunnen.

NEWAOR MARIE.

Zek, wits et nog de zomerdaag, '

Mè 't is al menig jaor geleje,

Doch wie aauwt ick auck were maag

Dat blieft mich bie out das verleje.

De zon stong braanjend in de loch,

En pielrech boven d'eerd te glaanze.

Gei wiendje goof e bietje loch,

Me kos de hits op 't veld zien daanse.

De himel waor zoo blaauw, zoo klaor,

Newaor Marie? Newaor?

II. Veer gonge zaome deur et zand,

't veld in langs 't bleujend kóre,

Doe schtreelde 't mit dien vlakken hand

En schpieldet mit de hangend' haore.

Veer schprooke neet, veer zonge neet.

En vonde daartoe auck gei reje,

Veer wolle niks mit oose weet.

Veer gonge saome mit getreje.

Al waor de loch auck drokkend zwaor,

Newaor Marie.'' Newaor?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen