Studentenalmanak 1913 - pagina 169

FARRAGO 1S5

Daar nadert de Gothische heldenschaar;

De vrouwen maken stil misbaar.

En ieder knielt geruischloos terneer,

Bewijst haar spraakloos de laajste eer.

Hun langzame tred klinkt dof en droef;

De Gothenkoning is somber en stroef:

Hij heeft haar zoo innig liefgehad,

Haar blauwe oogen, nu lichtloos en mat.

* * *

Een oude grijze

Gevangen vorst,

Die zware lasten

Dagelijks torscht,

Wijl hij voor den vijand

Nooit knielen wil.

Wordt langs haar geleid.

Eerst zwijgend — stil.

Doch plots richt zich fier

Zijn gebogen figuur.

Zijn grijze oogen

Bliksemen vuur;

Hij balt de vuist.

Schudt zijn mantel wild .

De kronklende toortsvlam

Flakkert en trilt . . .

Hij weigert te bukken

Voor de vorstin;

»Ik ben geen slaaf! c

»'k Dien geen koningin !<

* * *

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen