Studentenalmanak 1913 - pagina 156

VERZEN VAN DE ZEE.

I.

ZONNIGE MORGEN.

De zee is heden als een jonge bruid,

die uit den nacht ontwaakt vóór 't lichte feest,

dat als een klaar maar onbewust geluid

diep in haar donkre droomen is geweest.

Zie, zij gaat zingende ter kamer uit,

in schuim van kant gehuld heur ranke leest.

En in de gouden zalen van haar geest

voert zij het jong geluk als blijden buit.

Zoo zee, nu uit het eindloos wolkenrag

in blauw en goud ontwaakt de zonnedag.-

Haar kleed met schuimen kant is overladen;

Den bruidensluier weven nevelwaden.

En o, haar zingen is één liefdedicht

aan 't alverwinnend, diamanten licht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen