Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 148

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 148

2 minuten leestijd

134 FARRAGO

de lange, vaal-verschoten, dufFelsche jas, door medelijdende

harten den arme eertijds gegeven, loodrecht afhangend

bijna tot op den grond, de broek samengesteld uit zoo

heterogene bestanddeelen, dat de grondstof niet meer viel

te onderscheiden: ziedaar geteekend de uiterlijke verschijning

van den ouden »Kroeskop t.

Ik haastte mij naar de deur, toen ik hem daarheen

zag strompelen. Want waar hij ook kwam, overal werd

hij vriendelijk ontvangen. Niemand weigerde hem, wat hij

vroeg. Hij was aller vriend: van jong en oud, van arm en

rijk. Toch had hij niemand goed gedaan, maar ook had

hij niemand kwaad gedaan. Zijn gulle openhartigheid, zijn

kinderlijke vertrouwelijkheid jegens iedereen maakte hem

beminnelijk, zonder dat hij 't zelf vermoedde. Wanneer hij

gaven ontving, was hij dankbaar, maar' gebruikte weinig

woorden om zijn dank te uiten. Wie hem niet kende, zou

denken, dat hij als recht eischte, wat hij vroeg. En toch

was zijn dank oprecht, hetgeen ongekunsteld op zijn gezicht

stond te lezen.

Ook thans vroeg hij zijn gewone gave, niet smeekend,

niet kruiperig, maar toch ook niet op zoo ronden, vrijen

toon als anders. En terwijl hij zijn zakje ontrolde en over-

reikte, ging dat met een nauw hoorbaar gezucht gepaard,

dat niettemin boezemspanning verraadde. Zijn gezicht bleef

naar den grond gekeerd en zijn anders zoo rappe, vertel-

grage mond bleef gesloten. Welke pogingen ik ook aan-

wendde, om zijn tong los te krijgen, ze bleken alle vruchteloos.

Maar plotseling hief hij zijn taangeel, ruig-behaard gezicht

omhoog, zocht voor zijn dwalende blikken een rustpunt en

klaagde ietwat schuchter, als met z'n gedachten in een

andere wereld vertoevend:

»Wat is 't toch verschrik'lijk arm te wez'n en dan

gien hoop ok veur d eeuwigheid te hè'mt.

En als vreesde hij te veel gezegd te hebben, sloeg

hij zijn anders zoo guitige oogen sluimerlauw en levensmoe

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 148

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's