Studentenalmanak 1913 - pagina 171

EEN BROOZE LELIE.

I

E T was Kerstnacht. Een stille, koude nacht met

wijde, witte sneeuwlanden en een fonkelende

hemel van tallooze sterrelichtjes. Een ijzige wind

trok soms even luide door de stille dorpstraat en

rumoerde dan voort de wegjes over, het bleeke veld in

en wijder heen naar 't doffe bruisen van de kruiende rivier

in de verte. Anders was 't heel stil en vol zilveren vrede

en de huiskes in 't wijde land lagen in de diepe donkerte,

even opdoemend als onbewuste gepeinzen in een ziel zijn

bij avond.

Aan 't eind van de dorpsstraat bij de groote kerk, met

veel zacht zilver op 't dak en 't hooge torenkruis, was 't

drukker. Hol klonken in de nachtstilte de voetstappen van

wat late kerkgangers, die kwamen meevieren het vroege

feest van het kindeke Jezus. Op 't kerkhof met de vele

kleine houten kruisen en de steenen, viel in gelige streepen

't licht uit de smalle gekleurde boogvensters, die van een

warme innigheid binnen spraken. Luidruchtig gingen nog

enkelen door 't klappend hekje, over 't knirsend kiezel-

paadje, dan zachter in 't portaal, door de tochtige deur in

de lichte kerk.

Anneke kwam ook, schuchter; op de teenen liep ze naar

heur plaatsje in 't midden en zei lijze gebedjes op. Zij

keek niet op eerst, of ze niet durfde te zien al de vreugde

om het Christuskind. Even later, als ze wat meer thuis

was, begon ze nieuwsgierig rond te kijken naar al de

bloemen en 't flakkerend licht van de hooge kaarsen.

Aan de beide zijkanten in donkere nissen waren altaren,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen