Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 202

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 202

2 minuten leestijd

188 FARRAGO

Nu zijn we over de brug en gaan we zijwaarts af,

't bosch door. Wat staan ze ernstig en plechtig al die

dennen zoo zwaar beladen met sneeuw. Hoe mooi glinsteren

overal de fijne takjes in 't maanlicht. Duizende diamantjes

lijken 't wel, Heb je wel gezien dat de oogen van onze

gastvrouw ook zoo lonkelden toen ze vertelde van Gösta

Berling, of van den ouden majoor die beren ging schieten}

Ze zat in haar grooten ouderwetschen leunstoel bij den

open haard. Er brandde geen lamp in de kamer, alleen

was er maar de roode gloed van 't vuur. Lette j e er op,

hoe vriendelijk en toch ernstig haar gezicht was en wat

een klankrijke stem ze had? Het was een groote kamer

en er stonden veel oude meubelen. Aan den muur hingen

portretten van ernstige menschen in zwarte lijsten en ook

een paar groote schilderijen in goud. En in den hoek bij

't raam op een tafeltje was een zeer oude, geweldige Bijbel.

Je hoorde heelemaal geen geluid dan haar heldere stem

en 't harde tikken van de groote klok bij de deur. Soms

ook wel als ze even ophield en je onze ademhaling kon

hooren, kwam ineens een nijdige windvlaag langs 't venster

schuren. En eenmaal, weet je 't nog ging er een luide

slee over den weg; dat moet wel de booze Sintram geweest

zijn, die naar huis reed of Gösta zelf misschien, die van

een feest naar huis vloog naar Ekeby.

Je moet me niei zoo ongeloovig aan zitten te kijken

en in geen geval moet je wat vragen- We moeten nu flink

doorrijden den kortsten weg langs Töreby, waar de groote

kabouter woont. Zie je niet, dat de maan al ondergaat en

dat al de zilveren sterrelampjes verflauwen ? —

Selma kan zoo wonderlijk mooi vertellen. Je weet niet

waar ze heen wil als ze begint, maar je luistert dadelijk

en spoedig begrijp je om wie 't gaat.

En als je naar huis rijdt voel je altijd dat je maar

zoo'n klein, onbeduidend kind bent, dat je de menschen

lang niet genoeg liefhebt, of dat je niet op God alleen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 202

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's