Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 195

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 195

2 minuten leestijd

FARRAGO 181

Eindelik word die ding so opgelos: almal sal kok

wees. Eén is dan houtdraër, 'n ander waterdraër, één koker

en die ander twee moet sorg dat die pampoen schoon in

die pot kom en die koffie ook; op hierie manier kan dan

bij die ete geëen die ander verwijt nie.

Met die eterij was dit 'n affaire, want jij het daar op

die veld natuurlik geen tafel om jou voete onder te steek

nie. Op 'n gelijk plekkie grond word die tafeldoek uitgesprei

en dan moet jij maar op die beste manier perbeer jou

hande en jou mond so dich moontlik bij jou bord te krij.

Daar is natuurlik verschillende oplossinge voor, naar smaak,

gemak of kunstgevoel; dan kan daar ook nog 'n minder

of meer gevoel van vorm wees, maar ceremonies is bij

die huis achtergelaat. Dus één manier is om op jou maag

te leh soos 'n akkedissie ( = hagedisje), maar dan loop jij

gevaar om met jou hele gezich in jou bord kos te lande

te kom (en dit lijk ook baje soos vee). Op jou knieë kan

jij leh, maar dan krij jij rugpijn (en dit lijk ook so danig

na 'n slamse kerk). Die beste manier is amper om met

jou bene oormekaar te sit soos 'n snijer of 'n mannetje

Turk. (Op jou hurke slaat jij weer te maklik achteroor).

Hierie rnoeilikhede het ons darrem nie laat honger

lij nie.

T o e die eterij verbij was, kom daar 'n tweede moeilikheid:

hoe sal ons slaap.? Binne in die wa is dit te klein en buite

is dit te koud; maar ons kruip toch almal in, en het net

so lang rondgedraai en geschuive, hiernatoe en soontoe,

tot ons aan die slaap geraak het om die ander dag op te

staan met 'n stijve nek of gedraaide been, want die een

het nie plek ver sij voete gehad nie, en 'n ander moes sij

kop uitsteek; pertij het gekla oor benauwdheid en 'n ander

oor te min komberse.

Doch, soos altijd, het dit toch eindelik weer dag

geword. Die smarte van die lange, lange Winternach was

vergeet in die vreugde van 'n nieuwe dag.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 195

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's