Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1913 - pagina 177

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1913 - pagina 177

2 minuten leestijd

FARRAGO 163

breeden streep door de straat, waar binnen, achter de nog

open luiken reeds een lamp brandde En buiten den wind,

die lijze soms rilde in de twijglooze lindetakken was er

geen gerucht, dan wanneer uit den nevel een enkele

vereenzaamde menschfiguur opdook en hol het schuifelend

kloppen van de klompen op de keien klonk. Verder weg

op de landen rond den hoogen dijkweg vlogen breede

vluchten zwarte vogels op en af; nu zaten ze ineengedoken

in 't vochte, bleeke gras, dan weer met een plots algemeen

klapperen van de breede vleugels vaagden ze weg in den

verdikkenden mist Hier was de wind drukker, gij kondt

hem hooren neuriën een melancholiek liedje, eentonig voort-

vloeiend langs de kale laan. Links, waar de rivier was,

haalde soms naargeestig uit 't doffe getoeter van een

sleepboot, een vage schim kon men zien glijden in den

mist, diephijgend; daarachter bruiste in schuinsche plooien

het schurend water tegen de schoeïing.

Op 't vereenzaamde pleintje stond de kerk heel

ingedoezeld in den nevel. De spits van den toren was

maar flauw van nabij zichtbaar en 't leien kerkedak stond

natglimmend en triestig boven den verweerden muur. Binnen

was 't heel duister, de lampen brandden nog niet, alleen

bij 't verre altaar in den diepen achternis gloeide een

mystiek rood licht en stonden flakkerend enkele kaarsen.

Hier en daar was een enkel vrouwke ineengedoken, een

onbeduidend figuurtje in een lange leege bank en dof

stappend achter de pilaren ging de pastoor een peinzenden

ommegang. Hoog, waar het orgel wegdoemde en nog

verder in de wijde gewelven hing het duister als een diep

geplooid kleed van zwart fluweel, dat al de scherpe

lijnen inwikkelde in de onduidelijke ronding van zijn vouwen.

En boven het groot altaar in zwak-rooden schijn, was de

droef-peinzende blik van den stervenden Jesus.

Van 't eenvoudige kerkhof kwam een vrouw, in zwarten

mantel gehuld, stil 't voorportaal in. Ze doopte den vinger

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's

Studentenalmanak 1913 - pagina 177

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1913

Studentenalmanak | 238 Pagina's