Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1915 - pagina 155

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1915 - pagina 155

2 minuten leestijd

FARRAGO 14;

Mijn ziel is nu als een kamer vol innigheid en rust en

het geluid van het wereldrumoer verstilt voor het verlangen

naar contemplatie. Zij komen nu met zachten vleugelslag,

met atmosfeer van teere devotie, ze wachten tot ik ze ontvang,

de wondere, rijzende gedachten. En voor ik het weet staat

weer voor mijn oog het zwartombaarde gelaat met dien

diepen zienersblik, zoo passend in het milieu van het peinzende

iamplicht... En nimmer voelde ik zoo de groote vertrouwelijk-

heid van dat wezen, maar ook nimmer voelde ik zoo de

gevaarlijkheid van die hypnotisch boeiende oogendiepte . . .

De eerste gedachte, die zachtsuizend aanglijdt is het

lievelingsbeeld van Van Eeden, de witte waterlelie, brooze

bladeren, wijd uitgespannen op droomstille meererust Als

de waterroos wil ook zijn ziel zijn in absolute, Democritische

evenwichtigheid. En o, vaak als ik zijn werken las, kreeg

ik dien indruk van zielevrede, die op de worsteling volgt.

Dan wilde ik wel zijn kind zijn, dat zijnen vader vraagt om

meedeeling van zijn geluk in schuchtere vertrouwelijkheid.

Maar een volgende regel verbrak weer die toovermacht en

stelde mij zijn armoede voor in het schijnsel der schoonheid,

bleeke stervende in witte kantschittering van nachtgewaden.—

En als hij mij invoert in de stad der liefde, waar zijn Marjon-

stem weerklinkt:

,,Neem mijne hand vertrouwelijk. Ik zal u voeren tot

mijnen vader. Hij zal u geen kwaad doen. Wees niet bang.

Gij draagt de donkerzachte deemoed. Die verwerpt Hij

niet," dan ben ik een wijle verbijsterd en staar in zoete

bedwelming naar al die gouden koepeldaken en wit-marmeren

zuilengalerijen, rijzend uit grijsblauwe aardenevelen tot het

heilige licht en ik vraag hem schuchter: ,,Is dit alles uw

schoone rijk en wilt gij mij hier tot uw vader brengen?"

En als hij mij voert in de stad der smarten, waar zoo

in-teer de nachtliedjes ruischen door de donkere, statige

boomen en mengeling is van freien weemoed en geweldig

verlangen in de zachtklinkende woordenmuziek, dan word

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1915

Studentenalmanak | 202 Pagina's

Studentenalmanak 1915 - pagina 155

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1915

Studentenalmanak | 202 Pagina's