Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1915 - pagina 163

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1915 - pagina 163

2 minuten leestijd

FARRAGO 155

Dan willen we op twee dier symbolieke figuren een

helderder licht laten vallen:

Windekind en Pluizer! 't Naieve idealisme met zijn

egoistische, menschenschuwende natuurverheerlijking, het

au fond goede, maar dat door vele tranen moest verhelderd

worden tot het hoogere, het bewust altruistische, dat zich

kon verzoenen met die groote, duistere stad, waar de

menschheid woont en hare weedom. En daartegenover het

koude, cijferende materialisme, de gestadige martelgeest

van den goedwillenden, maar nog niet tot het lijdensleven

voorbereide knaap, zijn donkere schaduw, die hem zijn

gansche leven vergezelde.

Aan Windekind's hand was de kleine Johannes gelukkig,

temidden van de vertrouwelijke bloemen en vogels onder

den blauwenden hemel en den gouden zon, in naieve,

maar egoistische natuurverheerlijking. En de lucht was zoo

helder en de zon was zoo warm, tot Wistik kwam, de

kabouter. O, die kleine rustverstoorder met zijn blauwe

lichtje en het Gouden Boek, waarin stond, waarom alles

zoo moest zijn en waar het geluk was te vinden!

Langzaam onbemerkt rees het grijze mysterie tusschen

Johannes en zijn broeder Windekind, tot het in imposante

grootheid zijn blikken benevelde en het blijde zonnelicht

overwolkte. Toen gaf Windekind geen bevrediging meer,

maar het terrein was voor Pluizer, die niet op zich liet

wachten:

Ginds op de blonde duinen, waar de kleine Johannes

dien eersten zomernacht zoo ingelukkig met Windekind

was geweest en waar hij in diens blauwe manteltje gehuld

aan zijns broeders borst had gesluimerd, daar (wreede

speling van het noodlot) zou hij nu Pluizer ontmoeten.

Twee blanke vlinders vlogen in wuft, luchtig spel boven

elkander als boden van den verloren vriend. Ze ontweken

Johannes als kenden ze hem niet en fladderden verder

naar het hooglichte Westen, waar de zon terugzonk in die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1915

Studentenalmanak | 202 Pagina's

Studentenalmanak 1915 - pagina 163

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 januari 1915

Studentenalmanak | 202 Pagina's