Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1916 - pagina 171

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1916 - pagina 171

2 minuten leestijd

FARRAGO 155

heid stoorde hun gezelligheid in 't minst niet. Integendeel

scheen door 't verschillende van haar en hun zoeken de een-

heid steeds sterker te worden. Ze groeiden in eikaars gedach-

tenleven in en haalden eruit wat tot opklinkende vroolijkheid

aanleiding gaf. Ze vermeden wat schuingelijnd was onder

een hoek van minder dan 45 graden.

Ze wachtten zich voor een, al te schrille afwisseling

tusschen ernst en luim, tusschen artistiek en minder aesthe-

tisch genot.

En haar hadden ze geëerd! Al direct toen ze met

bijna algemeene stemmen besloten de club häär naam te

geven, alleen de schutspatroon was tegen om het venerisch

gevaar. En ze hadden haar naam met zilveren-letters op

hun rozenroode linten geborduurd en op hun insigne gegra-

veerd en elk op de beurt een speech gehouden ter eere van

Ina, behalve de schutspatroon, en ze hadden de veelkleurig

gedreven kelken geheven schuimend van Beerenburger,

Augustiner brau, Pilsner Urquell tot een heildronk voor ina.

En 't geheim der gezelligheid, der vroolijkheid? Hier

vraagt men tevergeefs. Zij stelde zich, zij was er. Zij eischte

op een moment plotseling ieders medewerking. Vanwaar ze

was, niemand die 't wist. Maar de afzonderlijke typen in

costuum met de symbolische linten over de fijngevormde

schouders en de coiffure van savant vivre op 't hoofd, bij 't

matte kaarslichtschijnsel bijeen met Ina, als Ina — dan meende

men eerst zacht klokgelui te hooren uit de verte. Daarna

ruischte de melodie zacht, bang om de stilte te breken:

zorg geen zier, veel pleizier. Dan donderde 't geluid zwaar

neer en auf Flügeln des Gesanges dolden dan de Carmina

rond met terpsichoretische sierlijkheid. Tot de speechen

kwamen en dan werd het ernstig, dan bleken actio en ges-

ticulatio goed ingestudeerd; dan schitterden de gedachten

in de oogen en spraken de woorden met macht •—.

Dat was nu alles „past" ! En waarom > Ze wisten het niet,

maar de tijd wist het, die had ze oud gemaakt. X.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1916

Studentenalmanak | 206 Pagina's

Studentenalmanak 1916 - pagina 171

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1916

Studentenalmanak | 206 Pagina's