Studentenalmanak 1916 - pagina 124

108 FARRAGO

IL MAANNACHT.

De maan klimt heden als een meisje in kant,

princesje droomrig en in 't kleedje fijn

van zilv'ren stroom naar 't heuvelhooge land

der wolken. O, een schuim van blanken schijn.

vloeit voor haar uit, zooals op 't donker strand

in warmen nacht de blauwe tongen zijn

van brekend-lichte zee, een grill'ge brand,

parelen zoomend langs de kustenlijn.

Wie zou niet minnen als het licht zoo zuiver

van fijne hoornen vloeit de stilte over?

Als even aanwaait als een lichten huiver

opperst geluk van teeren nachtwind toover.?

Nu stil mijn hart, kom met ontschoeide voeten

liefde, die omgaat door den nacht, 't ontmoeten.

JULI 1915,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen