Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1916 - pagina 170

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1916 - pagina 170

2 minuten leestijd

154 FARRAGO

heengegaan. Wat waren ze eigenlijk gaan doen en waarom

hadden ze haar 'r niets van gezegd ? Waren ze graalridders

geworden? of hadden ze misschien gevonden wat ze zochten :

het Leven ? En zou 't dan waar zijn dat het Leven zoo ruw

vriendenbanden verscheurt ? Had misschien de één een vrouw

getrouwd, de ander een betrekking gekregen als clown bij

een reizend gezelschap? Maar waarom hadden ze haar dan

niet gewaarschuwd of zouden ze haar verlaten hebben om

bij anderen het geluk te zoeken? Dat zouden ze niet. Daar

waren haar jongens te trouw voor. O, ze herinnerde zich

die eerste seance nog hoe ze allen trouw gezworen hadden

aan het club-devies: In liefde bloeiende. En toen Botverjeppi

de vroolijkheid gebroken had door zijn streng-ernstige speech

over het Horatiaansche ,,Lacht niet, vrienden" waarin hij

met zooveel nadruk wees op de heiligheid van deze trouw-

belofte. En hoe ze allen als antwoord daarop met ontroering

gezongen hadden: Blijf één, blijf één mijn vaderland. En

toen Maan, ook zoo een speech had willen houden over het-

zelfde onderwerp, maar tenslotte niets wist te zeggen dan: en

däär moet op gedronken worden, hi, ha, ho. En ten slotte

die om zijn deege degelijkheid en Principiënreiterij tot schuts-

patroon gekozen was, de plechtigheid sloot met prachtig stil

gebarenspel.

Dat had op haar een overweldigenden indruk gemaakt

zoo sterk dat ze van haar bestaan voor dien tijd, geen flauw

idee had. Of en hoe ze toen geleefd had, dat was haar een

raadsel. Maar daar was haar bewust leven begonnen, daar

begonnen haar herinneringen, daar was, wat in haar sluimerde,

haar geestigheid, haar luim, haar vroolijke scherts tot dadelijk

heid geprikkeld. En ze had er ook haar zelfbewustzijn ge-

kregen, besef van eigenwaarde, uithoudende kracht tegen

de ruwe werkelijkheid en het teleurstellende bedrog van

der dingen grilligen loop. Dat had ze bij haar jongens

gevonden. En 't merkwaardige was, dat ook zij van hun

kant zich voelden aangetrokken tot haar; haar tegenwoordig-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1916

Studentenalmanak | 206 Pagina's

Studentenalmanak 1916 - pagina 170

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 1 januari 1916

Studentenalmanak | 206 Pagina's