Studentenalmanak 1917 - pagina 128

w

TUSSCHEN T W A A L F E N É É N UUR ' s N A C H T S .

Quand j'y songe mon coeur allonge

comme une éponge qui s'y plonge.

È E E H ! koud van avond. —

Aaltje met de bezemstok, rooie rok, zwavelstok

a-a-a-1-tje met de bezemstok, traelaelaelae.

Aardig! guitig ! —

Juist, dalijk de hoekom, dan schiet het op.

lts a long way, domenee!

Ik zal gegalvaniseerd worden, als ik er een joot van

snap. Wat doen de lui toch zot tegenwoordig. Vervelende

kerels! Die Rob kon anders zoo v e r r . . . geestig zijn,

zat verdulle met een uitgestreken facie of 't ie 'k weet

niet voor hoeveel tentames zit. Kn dan Essepee, die zat

anders zoo goedig te grinniken. Mag-ie niet meer lachen

note bene!

En wat een fuif, dat mot nou een verlovingsfuif heeten.

Anderhalf ons krakelingen, twee liter bischop, warm ver-

sneden met twee-en-een-halve cent notemuskaat geparfumeerd.

En dan kon je nog een pijp opsteken ook! Nee maar!

En Ben! goeie jongen! Nou, dat ie op Ina verkikkerd is,

kun je 'm niet kwalijk nemen maar mot ie ons daarvoor

laten stieken?

Ofschoon — hij was de minste niet van avend.

— Kees laat je scheren, mooi, half één onder de wol.

'k Begin toch maf te krijgen. Taaie lui. Malloterig. Freut

euch des Lebens.

Nee, over Ben hadden we niet te klagen. Hij blijft

dezelfde; of t' ie verkikkerd is of een blauwtje geloopen

heeft of voor 't eerst een pijp heeft gerookt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen