Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1917 - pagina 113

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1917 - pagina 113

2 minuten leestijd

FARRAGO 99

De blijde natuur geneest de geslagen wonden. Maar nie-

mand had ook de natuur inniger lief dan Beethoven. »Mein

unglückliches Gehör plagt mich hier nicht. Ist es mir doch,

als wenn jeder Baum zu mir spräche auf den Lande: heilig,

heilig! — Im Walde Entzücken, wer kann alles ausdrücken ! —

süsze Stille des Waldes!« Van deze hooge opvatting der

natuur moeten we dan ook uitgaan bij het hooren van deze

Symphonie. Men heeft zeer ten onrechte Beethoven's zesde

met programma-muziek in verband gebracht. Zelf verdedigt

hij zich het best tegen deze beschuldigingen, als hij van

deze Symphonie zegt: »Mehr Ausdruck der Empfindung als

Malerei*. Neen, hier is zuivere muziek. Evenals in al zijn

scheppingen gunt Beethoven ons een blik in zijn ziel. Hier

zingt hij het uit welke verkwikking de natuur hem schonk,

als het binnen in hem gestormd had! —

Over de zevende en achtste symphonic kunnen we kort

zijn. Beide geven een blijde stemming weer, ja zelfs schalksche

humor is de inhoud van de achtste. De zevende is zóó

bacchantisch van aard, vooral in de Finale, dat de kritiek

sprak over »het werk van een dronken man« en menigeen

in ernst beweerde, dat Beethoven thans rijp was voor het

krankzinnigengesticht. Kortzichtigheid en bevooroordeeldheid

dragen weer de schuld. Zeker, in een roes van vreugde ver-

keert Beethoven hier, maar hij blijft verheven ook in zijn

uitjubeling van aardsche vreugde. Echt en zuiver menschelijk,

daarom gezond en klassiek is zijn hartstochtelijke vreugde-

opwelling. Wagner noemde deze symphonie »die Apotheose

des Tanzes selbst, der in Tönen verkörperten Leibsbewe-

gung«. Zoo voelen ook wij deze zevende, als den dans

in zijn meest geïdealiseerden vorm, zooals Wagner het

ook bedoelde: een Dionysusfeest, zoo ideëel als het ooit

in het oude Hellas werd gevierd, in verheven extase! —

*

In verband met de laatste symphonie moet ook een

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's

Studentenalmanak 1917 - pagina 113

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's