Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Studentenalmanak 1917 - pagina 62

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Studentenalmanak 1917 - pagina 62

2 minuten leestijd

52 JAARVERSLAG

kwam, rekende 't niet allereerst met 't nut en de beteekenis, die

wij zouden kunnen hebben voor de gemeenschap; maar

met zijn: »wat wilt gij, dat ik u doen zal?« vroeg 't naar

de diepste kern van ons eigen hart. Maar al schonk 't ons

onszelf terug, toch gaf 't ons te verst:ian als verplichting

die deze gave meebracht en als voorwaarde tot hare waar-

achtige genieting, dat wij haar niet voor ons zelf zouden

behouden, maar anderen en den Andere er mee dienen zouden.

Al kwam 't niet om de gemeenschap tot ons, 't voert ons

toch naar de gemeenschap terug.

De botsing tusschen wat was en wat kwam, tusschen

wat kwam en wezen moet, tusschen Studentschap en Christen-

zijn, tusschen individu en gemeenschap blijft ook dan niet uit.

Laten de stroomingen, die onder ons zijn, maar uitwerken,

mits ieder zich helder rekenschap geeft van de vraag-

stukken, waarover 't hier gaat en zich ernstig afvraagt of

de richting, waarin hij zoekt, van eenzijdigheid wel vrij

is. Dan zal ons corps eens den roem wegdragen over zijn

daden en optreden den academici te hebben geleerd, wat

een waarachtig studentenleven is, en den buitenstaanders

getoond, hoe een gezond, maatschappelijk leven zich

ontwikkelen kan.

En schoone bloemen zullen ontluiken, die ons zelf en

onze academie sieren, ons volk en onze kerk in verrukking

brengen, bovenal die aan 't licht doen komen de voor-

treffelijkheid en vruchtbaarheid van den bodem, waarop

ook ons corps staat, de schoonheid en uitnemendheid onzer

gereformeerde belijdenis, en van Hem, die hare inhoud is;

indien in deze zin in vervulling gaat de aloude wensch,

dien ook ik nu over u ophef:

Vivat, crescat, floreat corpus nostrum.

Ik heb gesproken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's

Studentenalmanak 1917 - pagina 62

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 januari 1917

Studentenalmanak | 174 Pagina's