Studentenalmanak 1917 - pagina 119

/

DEI GRATIA.

Ja, God belacht Verwaandheid van m'n pogen

— Tragisch-belach'lijk spel gestaag alleen te gaan

Moeizamen levensgang, waar t' allenkante staan

Zeer sterke machten, die misleiden; logen

En schijn van wezen, die immer toch bedrogen

De zoekers-in-zich-zelf, die — och! zoo ijd'le waan —

Delven naar diepste willen van het vreemd bestaan

Met licht van rede, of z' ook vinden mogen . . . .

Maar, ach, zij vonden en zij vinden niet.

En zullen, zoekend dus, ook nimmer vinden,

Zooals ik nimmer, nimmer vond, voor 'k liet

Den ijd'len eigen-waan en al wat zinnen minden.

Ter wil van Hem, voor wien ik schijn en logen liet.

Om — Gods genade Groot-Waarheid en Wezen weer te

[vinden.

14 Aug. '16. W. LE C.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen